Nog 56 dagen … door Diana Schuit

Ik was echt van plan elke 10 dagen een stukje aan te leveren, echt. Zitten we net op de bank en bedenk ik ineens hardop "is het al 10 dagen?". We schieten gelijk in de lach. Niet omdat we dat standaard doen, veel flauwe humor hier in huis altijd en ook niet omdat we het niet nakomen van afspraken grappig vinden, nee het zit anders. We hadden al bedacht dat ik over timing zou schrijven. Ik proest het weer uit nu ik er aan denk. Juist bij dit onderwerp en dan niet op tijd zijn. Laten we het maar houden op veel olympische spelen kijken en opgaan in de mooie beelden en op het regelen van de nieuwe internetverbinding hier. Goed excuus? Nee niet echt maar oh wat komt er mooie sport voorbij allemaal. Allemaal door die nieuwe snelle wifi.
Timing in je voorbereiding naar t weekend? Oh jazeker. Alles staat of valt met op tijd zijn. Aan de start of bij binnenkomst. Eerder sprak ik al over je nieuwe schoenen kopen zodat je nog tijd hebt om ze in te lopen. En natuurlijk je verblijf regelen maar wat dacht u van je vervoer. Was het niet in de laatste editie dat een dame in Zoutelande vroeg naar de start van de light kustrun aan de medewerker van Sanrobi. Dat ze schrok toen hij Domburg zei. Dat hij haar er gelijk naartoe heeft gebracht. Dat ze net op tijd aan de start was en op tijd binnen. Dat hij later naar huis reed en er, ik meen in Vlissingen, een auto met brandverschijnselen stond. Dat hij is gaan helpen. En dat dus bleek dat hij precies op tijd was om de bestuurster veiligheid te bieden. Dat het dezelfde dame was als eerder op de avond. Dat u nu denkt wat heeft dat met timing te maken? En dat ik dan kan zeggen dat ik me altijd verbaas dat Sanrobi t gewoon elke x weer flikt om alles op tijd in orde te hebben. Ik heb alle vertrouwen dat het op dat gebied deze editie ook weer goed komt. Zelfs al zou er wat in de fik vliegen. Dat "fik"sen ze dan vast ook wel weer.
Als de ladies binnen zijn gaan ook wij als een speer naar Domburg. Deze keer lopen we daar mee. Niet hard. Al zegt Jan altijd, "wat loop je toch hard" maar das meer richting terras of restaurant. Nee we wandelen mee. Ja er is een wandeleditie van de light kustrun. Nou ja run, misschien moeten we het wandelen omdopen tot kustrun light al heb ik enorm zin om strak en vol op tempo richting terras in Zoutelande te wandelen. Eindelijk weer eens meedoen aan een onderdeel. Zin in.
Timing speelt ook een rol bij het supporteren. Als je op de zaterdag iemand begeleidt is dat ook echt een klasse apart hoor. Je kan niet overal staan klappen of meerijden maar je moet er wel op tijd bijzijn als ze wat nodig hebben. Met al die nieuwe onderdelen dit jaar kunnen we misschien eens opperen voor een onderdeel beste supporter. U kunt vast iemand bedenken.
En dan de mannen, wie weet dit jaar ook een vrouw erbij, of beter gezegd personen van de tijdswaarneming. Ook een vak apart hoor. Letterlijk want bij veel onderdelen moet je ook echt eerst in een apart vak staan. De tijdswaarneming zijn in mijn ervaring erg vriendelijke en toegankelijke luitjes die onder flinke druk hun werk leveren. En dan kom ik daar met mijn minimale techniekkennis en mijn vragen en dan zie ik de blikken al van "weet je dat nu nog niet" en dan toch weer met veel geduld mij helpen. Toppers zijn het. Gelukkig nu het excuus van dat er 2 jaar tussen zit dus dan mag je wat vergeten toch?
Ach weet u, het blijft hobby voor mij. Beetje woordjes eruit gooien via een versterker. Nee dan de mannen die de zaterdag aan elkaar praten bij de marathon. Over vak apart gesproken. Schitterend om naar te luisteren, prachtig op elkaar ingespeeld (over timing gesproken) en veel kennis van nog meer deelnemers. Ga er maar aan staan en zij doen het gewoon. Die extra spanning en zetjes die ze meegeven aan de strijders op de laatste meters. Zeker in de staart van de marathon.
Bij mij zal timing misschien altijd een dingetje blijven, ik ben geen te laat komer en op tijd binnen zijn zal ik, das mijn eer te na maar precies op tijd klaar zijn met praten om op tijd het startschot af te laten gaan is ook dit jaar weer de uitdaging. En weet u, ik ga die uitdaging gewoon weer aan over 56 dagen. Ja klinkt een stuk minder lang nog toch dan een paar weken terug toen in 80 schreef. Extra lang stukje nu want het zijn 14 dagen die er tussen zitten. Mijn volgende blog dan maar wat korter? Wie mij een beetje kent weet het antwoord al.
Tot slot, u weet het, op tijd of niet op tijd, weer of geen weer, we mogen WEER