Zeg Theo en Ingrid, lopen jullie hem effe

DOMBURG - Hoeveel Zeeuws-Vlamingen doen er op 4 oktober 2008 mee aan de Kustmarathon? "Veertig, denk ik", zei organisator Lein Lievense gisteren tijdens de Marathon Meeting in Domburg. "Nee wacht, houd het toch maar op 25. Meer zullen het er nog steeds niet zijn." De inschrijving voor de zesde editie is allang vol.

 

Over krap vier maanden doen aan de tocht tussen Burgh en Zoutelande zo'n 1150 hardlopers mee. Slechts twee procent komt uit het provinciedeel onder de Westerschelde. "Erg is dat natuurlijk niet", stelde Lievense. "Maar het zou natuurlijk wel aardig zijn als ons evenement door de hele provincie gedragen wordt."

 

Opmerkelijk is wel dat in 2007 de beste Zeeuwse man (Theo Rabout, Aardenburg) en de beste Zeeuwse vrouw (Ingrid IJsebaert, Hulst) uit Zeeuws-Vlaanderen kwamen. Lievense: "De kwantiteit is dus niet groot, maar de kwaliteit is goed." Terneuzenaar Maikel Harte, voormalig voorman van de Lamaketta's, legde tijdens één van zijn intermezzo's uit hoe ze dat in Zeeuws-Vlaanderen regelen. "Kijk", zei hij, "Zeeuws-Vlaanderen is het bourgondische deel van de provincie. De mensen zitten liever in het café dan dat ze hardlopen. Nu vormen we met z'n allen een hechte gemeenschap en we hebben gewoon gezegd: 'Zeg Theo en Ingrid, lopen jullie hem effe...'."

 

IJsebaert, de nummer twee van 2004 en 2007, luistert ook dit jaar naar die opdracht. En ze is uit op revanche. Met de pest in haar lijf bekende ze gisteren, zittend in een forum, dat ze na de wedstrijd van vorig jaar 'niet moe genoeg was'. "Ik lag lange tijd voorop, maar werd op het strand ingehaald. Ik kreeg maagkrampen en werd tweede. In 2004 kon ik ermee leven dat ik van Marlies Jongerius verloor. Toen voelde ik me met mijn tweede plaats ook een winnares. In 2007 was dat heel anders."

 

De Hulster atlete zint dus op revanche, al doet voormalig topatlete Irma Heeren waarschijnlijk mee. Theo Rabout, in de vijfde editie derde, heeft die wraakgevoelens niet. Hij zegt de 'magnifieke wedstrijd' dit jaar aan zich voorbij te laten gaan. "Als ik in oktober als toeschouwer aanwezig ben, zal dat wel heel veel pijn doen, maar ik kies nu eens een keer voor wat anders. Voor de Kustmarathon offer ik steeds vier maanden op en ik heb het gevoel dat ik een aantal mindere winters achter de rug heb en dat ik wat langzamer ben geworden. Ik ga nu wat kortere wedstrijden lopen. Want geloof me: het doet ook zeer om tijdens de halve marathon van Cadzand toe te moeten kijken. Die kan ik nu wel weer een keer lopen."

 

Heeft de atleet uit Aardenburg dan nog wel gezorgd voor Zeeuws- Vlaamse opvolging? "Nou nee. Iedereen moet voor zichzelf bekijken of-ie aan een marathon wil beginnen. En zonder de marathon te lopen, kun je ook heel veel plezier beleven aan de atletiek."